[ ดูREVIEWทั้งหมด ]

 

 

Mother (2009)

(บรรยายไทย)

 

 

Directer:Bong Joon-ho  Producer:Choi Jae-won,Seo Woo-sik 

Writter:Bong Joon-ho,Park Eun-kyo Music:Lee Byung-woo 

Cinematography:Hong Kyeong-pyo  Editor:Sae-kyoung Moon 

Running time:128 minutes   Country:South Korea  Language:Korean 
Genre:Crime,Drama,Mystery,Thriller  
Subtitle: English/ไทย
Starring:Kim Hye-ja, Won Bin


Mother หรือ Madeo (2009)
   หนังคุณภาพเรื่องราวเข้มข้น การแสดงสุดยอดที่คว้า Asian Film Awardsปีล่าสุดถึง3สาขา คือภาพยนตร์ยอดเยี่ยม,บทยอดเยี่ยมและนำหญิงไปครอง แถมเข้าชิง Independent Spirit Awardsด้วย และเป็นการกลับมาของนักแสดงหนุ่มวอนบิน หนังเป็นตัวแทนจากเกากลีเพื่อเข้าชิงออสการ์


    แม่ผู้หย่าร้างมานาน อยู่มาโดยลำพังกับลูกชายที่เงียบขรึมและขี้อายวัย 28 ปี
จนมาวันหนึ่ง ลูกชายผู้ซึ่งไร้ความหวังและไม่สามารถพึ่งพาได้ของเธอตกเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีร้ายแรง หลักฐานที่ใช้เล่นงานลูกชายเธอ ล้วนแต่ไม่ใช่ของจริงทั้งสิ้น แต่ตำรวจปักใจเชื่อแล้วว่าเขาเป็นผู้กระทำความผิดแน่นอน และที่สำคัญคือ ไม่มีทางใดเลยที่เขาจะพิสูจน์ได้ว่าตนเองเป็นผู้บริสุทธิ์
ด้วยความที่ตำรวจกระตือรือร้นที่จะปิดคดี ตำรวจพอใจมากกับการที่สามารถสอบสวนคดีได้เร็ว และจับกุมลูกชายของเธอไป การต่อสู้คดีของเขาดูจะกลายเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้และไร้ซึ่งความน่าเชื่อถือ ดังนั้น เมื่อไม่มีทางเลือกใดเหลืออีกแล้ว แม่ของเขาต้องเข้ามาพัวพันและตั้งใจแน่วแน่ที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อพิสูจน์ว่าลูกชายของเธอเป็นผู้บริสุทธิ์
 


 

 

 (บทความต่อไปนี้ตัดมาจาก http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=nanatakara&date=19-02-2010&group=11&gblog=24)

 

Mother (2009): หัวอกคนเป็นแม่

 

ผลงานล่าสุดของ ผกก.บอง จูนโฮ (The Host [2006]) เรื่องนี้ยังคงเปี่ยมไปด้วยคุณภาพและเอกลักษณ์แบบที่หาได้จากหนังของเขาเช่นเดิม แถมนักแสดงนำอย่างคุณ คิม เฮจา ก็แสดงได้อย่างยอดเยี่ยมจนซิวรางวัลนำหญิงยอดเยี่ยมจาก Asia-Pacific Film Festival มาครอง ที่น่าสนใจอีกอย่างคือนี่เป็นหนังเรื่องแรกในรอบ 5 ปีของพ่อหนุ่ม วอน บิน (Taegukgi [2004]) อดีตขวัญใจสาวๆ เชียวนะเนี่ย


ลูกชายโดนจับคุณแม่ก็ต้องเครียดเป็นธรรมดา
 

หนังเล่าเรื่องของ เฮจา (ก็ป้าเฮจานั่นแหล่ะ) คุณป้าที่เปิดร้านขายโสมอยู่ในเมืองเล็กๆ แถบภาคใต้ของเกาหลีใต้ ป้าอยู่กันสองคนกับ โดจูน (วอน บิน) ลูกชายวัย 27 ที่ไม่ค่อยจะเต็มสักเท่าไหร่ ซึ่งป้าก็พยายามประคบประหงมลูกเป็นอย่างดี แต่ดูเหมือนลูกชายออกจะรำคาญป้าซะนี่ และแล้วงานก็เข้าเมื่อมีการพบศพสาวมัธยมถูกฆ่าทิ้งไว้บนหลังคาบ้านร้างแห่งหนึ่ง จากหลักฐานที่พบในที่เกิดเหตุก็ชี้ตรงมายัง โดจูน ตำรวจเลยรวบตัวไปสวบสวน แต่ด้วยความที่ โดจูน ไม่ค่อยเต็มเลยเซ็นสารภาพผิดไป คุณป้าเราเชื่อเต็มร้อยว่าลูกชายของเธอไม่มีวันทำเรื่องแบบนั้นได้ลงคอ และคงถูกใส่ความแน่ เลยต้องลุกขึ้นมาสืบหาฆาตกรตัวจริงด้วยตนเอง และพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยลูกรักของป้าออกมาจากคุกให้จงได้
 


พ่อหนุ่ม วอน บิน กลับมาอีกแล้วนะจ้ะ แฟนๆ (ยังมีแฟนเหลืออยู่มั้ยเนี่ย?)
 

หนังมาแนวสืบหาตัวฆาตกรคล้ายๆ กับ Memories of Murder (2003) เพียงแต่เปลี่ยนจากการสืบสวนของตำรวจ เป็นการสืบสวนของคุณแม่สไตล์บ้านๆ ที่รักลูกจนต้องลุกขึ้นมาทำทุกอย่างเพื่อช่วยลูก ซึ่งหนังก็เล่าเรื่องราวได้ดี ไม่ได้จงใจเค้นน้ำตา หรือออกแนวน้ำเน่าแต่ประการใด ที่โดดเด่นที่สุดคงไม่พ้นคุณป้า คิม เฮจา ที่เล่นได้อย่างยอดเยี่ยมในบทคนเป็นแม่ ที่ทั้งน่าสงสาร น่าหมั่นไส้ และดูสติแตกอยู่ในที ดูป้าแสดงแล้วอยากจะปูผ้ากราบงามๆ สักทีสองทีด้วยความทึ่งในฝีมือเลยเชียว ส่วนพ่อหนุ่ม วอน บิน นั้นก็ใช่ย่อย ถึงแม้จะห่างหายจากวงการซะหลายปีดีดัก แต่ก็กลับมารับบทหนุ่มไม่เต็มที่ชวนให้คนดูทั้งสงสารและหมั่นไส้ได้เป็นอย่างดีเลย


คนเป็นแม่จะยอมทำทุกอย่างเพื่อลูกได้มากแค่ไหนกันหนอ
 

ประเด็นแม่ลูกแบบนี้นั้นสากลจริงๆ เรามักจะพบเห็นคุณแม่ที่รักทะนุถนอมคุณลูกมาก ซึ่งบางทีดูแล้วเป็นการให้ความรักในแบบที่ผิดๆ แต่ถ้ามองข้ามเรื่องเหล่านั้นไปเราจะพบแต่เพียง คุณแม่ที่รักลูกสุดหัวใจ จริงอยู่ที่พ่อแม่ที่แย่ๆ ก็มีอยู่ แต่พ่อแม่ที่ดีก็มีเยอะ ทว่าสุดท้ายแล้ว ในยามยากลำบากของเรา ไม่ว่าเราจะผิดหรือถูกแค่ไหน แม้คนอื่นๆ จะพากันหันหลังใส่เรา แต่ยังมีคนที่พร้อมจะเห็นใจและอยู่เคียงข้างเราเสมอ นั่นก็คือพ่อแม่ของเรานั่นเอง นี่เป็นหนังเกาหลีคุณภาพอีกเรื่องที่คอหนังไม่ควรพลาดครับ

  • น่าดูเพราะ: เป็นหนังเกาหลีคุณภาพ การแสดงยอดเยี่ยม เรื่องราวเข้มข้น พลาดได้ไง
     

  • ไม่น่าดูเพราะ: ดูแล้วไม่บันเทิงเริงใจ ถ้าจะดูเอารื่นเริง ก็พึงหลีกเลี่ยงซะนะ
     

 


หนังตัวอย่าง

 

 


 

 

 

(บทความต่อไปนี้ตัดมาจาก http://forum.thaidvd.net/index.php?showtopic=129021)

 

สืบเนื่องจากหนัง MOTHER (Joon-ho Bong,2009), Mother: บองจุนโฮ เมืองเย็น การฝังเข็ม และ เต้นระบำ

(บทความนี้ไม่ได้เปิดเผยส่วนสำคัญของหนังแต่อย่างใด เพียงแต่เปิดเผยความในใจของผู้เขียนที่มีต่อหนังเท่านั้น)

Mother คือ คำว่าแม่ที่แปลจากภาษาอังกฤษ
Mother คือ บุคคลทำให้มนุษย์กำเนิดขึ้น
Mother คือ สิ่งที่มนุษย์สรรเสริญ
และ
Mother คือ หนังเกาหลีเรื่องดังที่ฉายในปีที่แล้ว
และที่สำคัญหนังเรื่องนี้มีผู้กำกับคือ บองจุนโฮ

    บองจุนโฮคือผู้กำกับที่โด่งดังจากหนังสืบสวนสอบสวนเรื่องดังอย่าง Memories of Murder บองจุนโฮคือผู้กำกับทำเงินอันดับหนึ่งตลอดกาลของเกาหลีอย่าง The Host ด้วยตัวเลขคือจำนวนคนดูถึง 13 ล้านคน บองจุนโฮคือหนึ่งในผู้กำกับร่วมของหนังสั้นสามตอนเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับโตเกียวในชื่อตอนว่า Shaking Tokyo ในหนังเรื่อง Tokyo! ที่มีผู้กำกับอินดี้อีกสองคนคือ มิเชล กอนดรี้และลีโอ คาราซ และ บองจุนโฮคือผู้กำกับหนังเรื่อง Mother ที่หนังเข้าสายประกวดรอง(ทั้งที่หลายคนบอกว่าควรเข้าสายหลัก)อย่าง Un Certain Regard ในคานส์ปีล่าสุด(สายเดียวกันกับนางไม้ของเป็นเอก) และเรื่องที่จะพูดต่อไปนี้คือหนังเรื่องล่าสุดของเขาอย่าง Mother เนื่องด้วยพล็อตที่ดูๆแล้วก็คงเล่าเรื่องธรรมดาของความรักระหว่างแม่กับลูกชาย แต่มันจะไม่แปลกเลยถ้าไม่เล่าเรื่องที่ว่าด้วยแม่ที่ต้องสืบสวนสาเหตุที่ลูกถูกตำรวจจับกุมตัวไปเพราะไม่เชื่อในกระบวนการยุติธรรมว่าลูกตัวเองกระทำความผิดจริง

    สิ่งที่บองจุนโฮนำเสนอในหนังเรื่องนี้คือความรักของแม่ที่มีต่อลูกอย่างมหาศาล ส่วนเรื่องรองๆก็คือความแปลกที่หนังพยายามนำเสนอในรูปแบบหนังตลกร้าย ซึ่งจริงๆแล้วหลายๆคนที่ดูหนังก็บอกกันว่าหนังก็ไม่มีอะไรมากนักในช่วงแรกๆ แต่ที่ทำให้คนที่ดูจนถึงนักวิจารณ์หลายคนถึงกับเปลี่ยนใจ Recommend กันไปทั่วคือ ความเหวอที่พอเหมาะพอควรซึ่งเดินเรื่องไปกับหนังสืบสวนได้ดีเอาเรื่อง และการแสดงของคุณป้าคิมเฮียวจาที่รับบทแม่ผู้ยอมทำทุกอย่างให้ลูกพ้นผิดจากคดีฆาตกรรมที่มีเคมีเหมาะกับหนังพอสมควร และที่สำคัญหนังเล่าถึงประเด็นต่างๆมากมายตามขนบหนังเกาหลีเกือบทั้งหมดที่มีการพูดถึงทั้งประเด็นสังคม ความเชื่อ และอีกอย่างที่แปลกปนเหวอคือ การเต้นระบำ

    สาเหตุหลักๆที่ทำให้หนังเดินเรื่องได้อย่างเข้มข้นปนเหวอคือการสืบสวนต้นเหตุคดีเองของผู้เป็นแม่ ที่ดำเนินไปเรื่อยๆจนเอื้อต่อการเล่นอะไรก็ได้ตามสไตล์หนังสืบสวน แต่สิ่งที่บองจุนโฮเล่นนั้นมันมากกว่าหนังสืบสวนธรรมดาทั่วไป สิ่งที่ออกมามันออกจะดูนิ่มๆนวลๆเรื่อยๆเผยให้เห็นถึงความราบเรียบที่ดูขลุกขละในวิถีชีวิตของคนเมืองเล็กๆราวกับเป็นเมืองเย็นที่ทั้งจับใจจนเจ็บปวดในความอ้างว้างของตัวแม่เองหรือแม้กระทั้งตัวเมืองเองที่ความเสื่อมโทรมเริ่มเข้ามาคุกคาม

    อาชีพของแม่คืออีกอย่างที่เห็นในหนังซึ่งจริงๆแล้วก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ว่าตัวแม่เองทำอาชีพอะไรแต่ที่เห็นจริงๆคือตัดฟืนเป็นหลักและขายสมุนไพรด้วยกระมั่งเท่าที่เห็น(แต่ก็ไม่ค่อยได้มีอะไรกับหนังเท่าไหร่ อย่าไปสนใจมากนะครับ นี่แค่ความเห็นส่วนตัวที่ผู้เขียนสงสัย) แต่ที่เห็นบ่อยที่สุดคืออาชีพเสริมอย่างการฝังเข็ม ซึ่งเป็นสิ่งที่มีความสำคัญกับหนังมากพอสมควรทั้งตอนต้นและตอนท้ายเรื่อง และที่น่าสนใจคือศาสตร์ของการฝังเข็มนี้ไม่ค่อยให้เห็นในหนังมากนักและตัวผู้เขียนเองก็รู้สึกจะอินด้วยกับการใส่เรื่องราวเหล่านี้ลงไปในหนังและผู้เขียนเองก็คิดว่าผู้กำกับต้องให้ความสำคัญกับเนื้อหาในศาสตร์นี้พอสมควร เนื่องจากศาสตร์นี้มีตรรกะให้น่าคิดและน่าศึกษาอยู่มากมาย ส่วนจะเข้ากับประเด็นหนังมากน้อยแค่ไหนคงต้องไปลองดูเอง(นี่เป็นแค่ข้อสังเกตนะครับ บางทีผู้กำกับอาจไม่คิดอย่างนี้ก็ได้)

    และอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้อึ้งและเหวออย่างที่พูดไปก็คือ ฉากที่แม่เต้นระบำในตอนต้นและท้ายเรื่องที่สำหรับผู้เขียนดูแล้ว มันดูมีความเป็นตลกร้ายๆ ความเจ็บปวดในๆที่ไม่อาจจะออกมาภายนอกได้ ซึ่งยิ่งเห็นก็ยิ่งจิ๊ดเอามากๆกับฉากเหล่านี้ ผู้เขียนก็ไม่รู้หรอกนะครับว่าผู้กำกับเขาต้องการให้มองหนังในแง่ใด ซึ่งนั้นเป็นสิ่งที่ตัวผู้กำกับหนังหลายๆคนต้องการให้หนังควรจะเป็นอยู่แล้วคือให้คนดูกลับไปคิดเอาเอง ซึ่งนี่เป็นเสน่ห์อีกอย่างของภาพยนตร์ และฉากเต้นระบำสองฉากนี้ก็คือผลของเสน่ห์เหล่านั้น

    สุดท้ายของการบอกกล่าวถึงหนังเรื่องนี้คือบทและการแสดง โดยเฉพาะการแสดงของสองแม่ลูกอย่างคิมเฮียวจาและวอนบินตามลำดับ (ซึ่งคนหลังยอมสลัดความหล่อมารับบทผู้พิการทางสมอง) โดยเคมีทางการแสดงของทั้งสองก็พอเหมาะกันพอสมควร ความเป็นแม่ลูกที่ทำให้ดูน่าเชื่อถือ ซึ่งเป็นอีกจุดที่แม่นเอาการ และต้องขอบอกว่าตอนหนังถึงจุดที่คลี่คลายในตอนท้ายๆนี่ทั้งเจ็บจิ๊ดและตลกร้ายลึกๆอย่างสุดขั่ว จึงน่าแปลกที่หนังได้เข้าเป็นตัวแทนออสการ์หนังเทศของเกาหลี ทั้งที่น่าจะเอาหนังฮึกเฮิมกระตุ้นแรงบันดาลใจอย่าง Take Off ไปแทนซึ่งคงถูกกับขนบออสการ์เหลือหลาย (ซึ่งเป็นหนังเกาหลีที่ทำเงินอันดับสองรองจากหนังสึนามิอันดับหนึ่งอย่าง Haeundae ซึ่งถ้านับรวมหนังที่เข้าฉายในเกาหลีทั้งหมด Take Off จะเป็นอันดับสาม เพราะโดน Avatar ชิงอันดับสองไป) แต่มาถึงตอนนี้ก็ต้องยอมรับว่าผู้กำกับอย่างบองจุนโฮแสดงให้เห็นถึงศักยภาพจริงๆที่สามารถทำให้ทั้งคนในประเทศและต่างประเทศชื่นชมได้ในวงกว้าง ซึ่งลองมองย้อนเข้ามาในบ้านเรากลับแตกต่างอย่างสิ้นเชิง

 



รางวัล
Awards:9 wins & 6 nominations

Asia Pacific Screen Awards
Year Result Award Category/Recipient(s)
2009 Won Asia Pacific Screen Award Best Performance by an Actress
Hye-ja Kim
Nominated Asia Pacific Screen Award Best Screenplay
Joon-ho Bong
Eun-kyo Park
 
Asian Film Awards
Year Result Award Category/Recipient(s)
2010 Won Asian Film Award Best Actress
Hye-ja Kim
Best Film
Best Screenwriter
Eun-kyo Park
Joon-ho Bong
Nominated Asian Film Award Best Director
Joon-ho Bong
Best Editor
Sae-kyoung Moon
Best Supporting Actor
Bin Won
 
Blue Dragon Awards
Year Result Award Category/Recipient(s)
2009 Won Blue Dragon Award Best Film
 
Dubai International Film Festival
Year Result Award Category/Recipient(s)
2009 Won Muhr AsiaAfrica Award Best Screenplay
Joon-ho Bong
Eun-kyo Park
 
Independent Spirit Awards
Year Result Award Category/Recipient(s)
2010 Nominated Independent Spirit Award Best Foreign Film
Joon-ho Bong
 
Mar del Plata Film Festival
Year Result Award Category/Recipient(s)
2009 Won SIGNIS Award Joon-ho Bong
Joon-ho Bong
Nominated Best Film Joon-ho Bong
 
Nikkan Sports Film Awards
Year Result Award Category/Recipient(s)
2009 Won Nikkan Sports Film Award Best Foreign Film
 

โปสเตอร์


Widowed for a long time, a mother lives alone with her only son. He is 28 years old, a shy and quiet young man. In the aftermath of a terrible murder, the woman’s hopeless, helpless son becomes the prime suspect. There is no real evidence against him, but the police throw groundless suspicion at him. Eager to close the case, the police are happy with their cursory investigation and arrest the boy. His defense attorney turns out to be incompetent and unreliable. Faced with no other choice, his mother gets involved, determined to prove her son’s innocence.


 

 

 

 


เข้าชม : 7512    [ ขึ้นบน ]
ภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ในประเภท: originAsian: SubtitleThai: SubtitleEnglish: recommend



หนังเอเชียเรื่องอื่นๆที่น่าสนใจ..ลองเข้าไปดูซิครับ